Steunfractielid

Vera van Vuuren

Vera van Vuuren

Over Vera van Vuuren

veravanvuuren@hotmail.com

Wie ben je?
Mijn naam is Vera van Vuuren. Als baby woonde ik in de Stolpen bij onze opa en oma Roos, hoewel mijn tweelingzus en ik geboren zijn in Australië. We zijn naar Nederland gekomen, omdat onze moeder was overleden bij onze geboorte. Na vele verhuizingen en na meer dan 40 jaar ben ik weer teruggekomen in de Zijpe. Mijn man en ik hebben het geluk gehad een kleine 10 jaar geleden de voormalige boswachterswoning van het Wildrijk te kunnen kopen in Sint Maartensvlotbrug. Mijn dochter met man en twee kleintjes woont in Brussel en mijn stiefzoon woont in Wijk aan Zee.

Hoe groeide je op?
We groeiden op in een lekker druk gezin. Nadat mijn vader hertrouwde, werden mijn zus en ik de oudsten van een gezin van vijf kinderen, want in de loop van tijd kwamen nog een broer en twee zusjes. Mijn ouders begonnen in 1962 Van Vuuren Mode in Enkhuizen. Na 55 jaar heeft het familiebedrijf 25  filialen die door mijn broer en zus worden geleid o.a. in Schagen. In Enkhuizen woonden we boven de winkel. Zomers stonden we op de camping en organiseerden we als kind al speurtochten en speelden we toneelstukjes. Onze ouders verrichtten hand en spandiensten, zoals met carbonpapier de routes en teksten uit te typen. Eind jaren 60 verhuisde ik als kind naar Heemskerk, naar een nieuwe flat met een lift. Ik vond het prachtig. Heemskerk was in die tijd de snelst groeiende gemeente van Nederland. In de buurt waren overal kinderen om mee te spelen en onze klas groeide naar 47 leerlingen. Het was de onderwijzer slechts gedeeltelijk aan te rekenen dat hij Frankenstein werd genoemd, bedacht ik mij later. Na het Atheneum ben ik psychiatrisch verpleegkundige geworden. Omdat ik meer invloed wilde hebben op de zorg, ben ik daarna sociologie gaan studeren. Hierin ben ik cum laude afgestudeerd.

Wanneer besloot je de politiek in te gaan en waarom?
Dat gebeurde al toen ik heel jong was dat ik politiek actief was. Voor de gemeenteraad heb ik vanaf 2009 samen met PvdA-partijgenoot Rolf Klant in de commissie Ruimte gezeten. We vulden elkaar goed aan. Zijn betrokkenheid en inzet waardeerde ik zeer en ik vind het een groot gemis dat Rolf na zijn hartstilstand niet meer deel uit maakt van de fractie. Sinds  vorig jaar vervang ik Rolf en hoop een goede opvolger van hem te zijn.

Wat was je eerste politieke actie?
Op de middelbare school meelopen met een demonstratie in Beverwijk, tegen de oorlog in Vietnam. Ook zat ik daar in de schoolraad. Als leerling-verpleegkundige was ik voorzitter van de Leerlingenraad. We streden voor meer handen bij het bed.

Mijn vader als rasechte ondernemer, noemde me toen al een Rooie. Dat was niet alleen om de kleur van mijn haar. We waren voor gelijke kansen, tegen discriminatie. Dit waren heftige discussies. Ook als student was ik actief als lid van een stichting om het Anti-discriminatie buro in Haarlem op te richten.

In mijn werk als onderzoeker voor het CNV of later bij de provincie Noord-Holland kon ik ook mijn ambitie kwijt om de maatschappij te verbeteren. De kwaliteit van de arbeid , de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt, dit zijn doelen waarvoor ik mij heb ingezet. Ook overwoog ik om toen al actief in de politiek te worden , maar wilde ik liever in die tijd een concreet doel als Vluchtelingenwerk ondersteunen als penningmeester. Wel werd ik lid van de Partij van de Arbeid.

PvdA is voor mij de politieke partij, omdat het gaat om een goede balans van kansen voor iedereen, en de sterkste schouders kunnen het zwaarste dragen. Ook zorg voor diegene die het niet zelf redden, en waarbij ook de positie van vrouwen er toe deed.

Voor mijn werk bij ECN ben ik weer teruggekomen in de Zijpe. Later, toen ik programma manager was voor Kop& Munt  (een regionaal economische samenwerking) , werd ik goed thuis in de Kop van Noord-Holland. Ik werd politiek actief voor de PvdA in Zijpe toen ik hier weer woonde. Later werd ik dat voor de gehele gemeente Schagen. Mijn werkervaring wilde ik graag benutten. Door mijn werk voor Leader , een Europees Plattelandsontwikkeling programma waarin de kracht van inwoners voorop staat voor werkgelegenheid , raakte ik zeer betrokken bij Schagen.

Waar zit je passie, wat wil je voor de mensen bereiken?
Mijn passie is om de goede kanten van Schagen te versterken. Werk voor iedereen vind ik heel belangrijk. Werk verbindt mensen en is nodig voor de leefbaarheid. Het werken in de agrarische sector moet dan niet ten koste gaan van onze gezondheid of het landschap te veel aantasten. Ook geloof ik sterk in de kansen van duurzame energie. Daarom ben ik ook teamleider Duurzaamheid bij de Omgevingsdienst IJmond geworden. Als bestuurslid van de Noord-Hollandse Energiecoöperatie ontwikkel ik samen met een alliantie van bewoners en bedrijven uit de Wieringermeer een Poldermolen , een van de 100 nieuwe windturbines die voor en van de bewoners van de Wieringermeer is.

Hoe zie je de rol van de overheid?
Als gemeente Schagen kunnen we een voorbeeld zijn voor de verduurzaming. Er ligt een omvangrijke opgave om van het aardgas af te gaan in de komende decennia. Hier hebben we de ruimte om zon en windenergie toe te passen. We kunnen een proefgebied zijn voor nieuwe technologieën. Met ECN in ons midden en de ontwikkeling als energy en health campus kunnen wij dit als gemeente goed uitdragen. Duurzame energie geeft ook veel kansen voor werkgelegenheid.

De rol van de overheid is zorgen voor een rechtvaardig bestel en de inwoners en bedrijven faciliteren. Een gemeente kan sturen op het geluk van haar inwoners door kansen te bieden, goed te communiceren.  Schagen is een schitterende gemeente , we kunnen er goed in leven, zeker als we ook in de regio kunnen werken op een energie-neutrale manier.

Iets dat je graag kwijt wilt en niet is gevraagd?
Ik geniet elke dag dat we hier wonen, vlak bij zee, bos en duin. Bloeiende tulpenvelden in het voorjaar en de weidsheid. En niet te vergeten de Zijper molens. Vanuit het bestuur van de stichting Zijper Molens organiseren we dit jaar op 15 oktober de eerste Zijper molen bij de molen OT op de Korte Belkmerweg in ’t Zand.

Elk jaar met Pinksteren houden mijn man en ik Art Wildrijk , een tentoonstelling van beeldende kunst in en om ons huis. Door kunst kan je het landschap uitlichten en ook op grotere schaal als de Zijper Ku(n)stroute zetten we daarmee onze omgeving in het zonnetje.